Kort en afgekapt, mooi rond en zacht, grote lijnen, draaiende bewegingen, veel stops. Ieder orkest geeft weer inspiratie voor een andere manier van dansen. Dat maakt de salon zo leuk, die grote verschillen in muziek (en uiteraard in danspartners!). In deze les hebben we twee uitersten geluisterd: Biagi (El Recodo) en Calo (Verdemar). Biagi hakt in de maat. Heel strak, heel kortaf. Daar is altijd nog tijd over na de stap, daar wil je wel een dubbel tempo in dansen. Je volgt automatisch het ritme. Calo gaat maar door, het zweeft, het fluistert, je volgt bij Calo automatisch de melodielijn. Daar ben je altijd onderweg, je wilt je pas laten doorgaan. Calo vraagt om pauzes met versieringen, om ruimte tussen de bewegingen. Vraagt om veel invloed van de volger om te trekken aan de pas, die uit te stellen. Biagi niet, daar ga je maar door, tak tak tak en kun je als volger eigenlijk alleen maar ritmisch inbreken. We hebben beide orkesten eerst een keer gedanst zoals we wilden, zonder uitleg. Daarna nogmaals met de hierboven genoemde input. Mooi om te zien hoe jullie dit oppakken!
Ter inspiratie:
- Ik kon maar een optreden vinden met Calo’s versie van Verdemar: http://www.youtube.com/watch?v=vJALtTajxfI
- dus ook maar een met Di Sarli’s versie. Iets scherper, maar nog steeds mooi rond en zacht: http://www.youtube.com/watch?v=sGL9gadJ5Xc&feature=related
- Van Chicho, toen nog met Eugenia, geweldig optreden in Amsterdam op Biagi: http://www.youtube.com/watch?v=5wqK3BTt0To
- en dan ook maar een wat traditionelere versie, vooral erg leuk hoe enthousiast het publiek is: http://www.youtube.com/watch?v=TACRgNeAd88
Geen opmerkingen:
Een reactie posten